Siedzę wsłuchana w ścieżkę dźwiękową z Zakochanego bez pamięci. Było by pięknie, gdyby nie to że czuje się wykończona fizycznie i psychicznie, a przede mną perspektywa nauki do trzech przedmiotów. Zepsułam kolejną rzecz. Mianowicie mój laptop. A więc nadchodzą wyrzuty sumienia - nie szanuje laptopa. Chciałabym aby mój świat był bardziej poukładany. Mam wielką ochotę posprzątać w pokoju, posegregować wszystko alfabetycznie, pouczyć się do wszystkiego na zapas. Ale zaraz nadchodzi myśl - od jutra. Czyli wiem że jednak nie tym razem. Jestem zbyt leniwa i nie poukładana na takie zmiany.
Kwiatek dla mamy kupiony, lekcje ''odrobione'', zaraz będę się uczyć, a i tak mam poczucie niespełnionego dzisiejszego obowiązku.
Nie chce wakacji, ale jestem już na skraju wytrzymałości, więc mimo wszystko się ciesze. Tylko szkoda mi się rozstawać na dwa miesiące z ludźmi których lubię.
Ale co zrobić..